Strona główna - Dom Kultury Śródmieście
DKS
DKS
DKS
DKS
DKS
DKS
DKS
DKS
DKS
DKS

Galeria na Smolnej

„Wróć do natury. Może zdążysz”

„Wróć do natury. Może zdążysz”

wystawa czynna od 3 VIII do 4 IX 2021

Wystawa wieńcząca projekt „Ekodizajn dla zielonych” – prace Artystek/Artystów działających na rzecz ekologii, tworzących sztukę solidarną wobec innych gatunków i wyczulonych na niesprawiedliwość klimatyczną.

Artyści biorący udział w wystawie:
Mária Bačová, Edyta Bystroń, Monika Dmowska-Gliwa, Anna Jaxa-Chamiec, Katarzyna Pustoła, Justyna Radzymińska, Eliza Różowicz, Katarzyna Sienkiewicz, Mariia Snisarenko, Maciej Stępniewski, Marek Turkot.


1. Mária Bačová
Scenografka. Projektuje głównie scenografie do spektakli dla dzieci, w Polsce i na Słowacji.
„Projekt Invisible Animals rozpoczęłam w trakcie pierwszego lockdownu, wtedy jeszcze niewiele wiedzieliśmy o pandemii, więc żyliśmy w napięciu i strachu. Był to dla mnie czas refleksji, podsumowujący moje życie i funkcjonowanie tego świata. I tak powstał projekt, który przedstawiam na tej wystawie. Chciałam zwrócić uwagę na niektóre – przeze mnie wybrane – ginące gatunki zwierząt. Światło i ciemność jest symbolicznym, jednak podstawowym elementem, przez który staram się pokazać ginące gatunki. Prezentuję 5 z 14 zwierząt, którym najczęściej działalność człowieka ogranicza przestrzeń do życia jak i samo życie. Ilustracje są oparte na interaktywności oglądających – chciałam uświadomić widzom, jak bardzo jest potrzebna nasza świadomość, chęć i energia, by światełko się świeciło i nie musiało gasnąć.”

2. Edyta Bystroń
Ilustratorka, rysowniczka, twórczyni komiksów. W swojej twórczości porusza zagadnienia z dziedziny szeroko pojętej problematyki społecznej, kwestie związane z niesprawiedliwością systemu władzy czy eksploatacją zwierząt.

Zebranie obowiązkowe to komiks, który porusza kwestie związane z eksploatacją środowiska, systemową przemocą stosowaną wobec zwierząt, niepohamowaną ekspansją człowieka oraz uwikłaniem w system władzy. Cały komiks liczy 200 stron, a na wystawie można zobaczyć 16 wybranych plansz.

3. Monika Dmowska-Gliwa
Artystka multimedialna. W swoich działaniach łączy rozmaite techniki i korzysta z różnych sposobów wyrazu, jednak największą miłością darzy malarstwo oraz fotografię analogową.

„W swoich obrazach łączę różne materiały tak, by powstały nowe struktury przestrzenne. Kierując się zasadą No Waste, niejednokrotnie wykorzystuję odpadki pochodzenia naturalnego lub półprodukty z naszego codziennego życia. Dążę do ponownego wykorzystania i przetworzenia rzeczy, które są nam zbędne, transformując je w estetyczne obrazy.”

4. Anna Jaxa-Chamiec
Graficzka, ilustratorka. Początek jej drogi artystycznej to ilustracja i grafika wydawnicza, obecnie najchętniej wyraża się poprzez tradycyjne analogowe techniki graficzne (serigrafie, linoryty), rysunek odręczny i lepienie z gliny.

„Praca pod tytułem Marnotrawstwo jest zrealizowana w formie zinu z plakatem prezentującym znak „on/off” symbolizującym wybór, jakiego codziennie dokonujemy.
Wierzę, że świadomość to wartość, którą należy budować samemu wewnątrz, a żadne narzucone schematy nigdy nie będą w pełni skuteczne, dlatego w swojej pracy wolę zaznaczyć problem nie dając gotowych rozwiązań.”

5. Katarzyna Pustoła
Artystka, aktywistka i antropolożka kultury. W swojej praktyce artystycznej porusza tematy związane z kryzysem klimatycznym i ekologicznym, skupiając się na jego przyczynach oraz wizjach możliwej lepszej przyszłości. Chętnie posługuje się plakatem, ilustracją i innymi formami graficznymi jako narzędziem aktywizmu klimatycznego. Działa w Extinction Rebellion.

Cykl antarktycznych grafik będących swobodnymi kompozycjami motywów map i bardziej zagadkowych kształtów. Prace są efektem połączenia technik sitodruku, luksografii i druku cyfrowego.
Antarktyda ma w sobie około 90% lodu całej Ziemi – jest największym rezerwuarem lodu na świecie.
Ogrzewa się trzy razy szybciej niż reszta Ziemi na skutek zmienności tropikalnej oraz wzrostu emisji gazów cieplarnianych do atmosfery.
„Lodowce zagłady" na Antarktydzie to m.in. Thwaites – jeden z sześciu wielkich lodowców Antarktyki uznawanych za najniebezpieczniejsze na świecie. Ich rozpad spowoduje podniesienie poziomu oceanów i zalanie niżej położonych obszarów w wielu krajach, również w Polsce.
Światowa Organizacja Meteorologiczna przypomina, że jeżeli pokrywa lodowa na Antarktydzie roztopi się, poziom światowych oceanów wzrośnie o 60 metrów. Wtedy domy setek milionów ludzi żyjących na wybrzeżach znajdą się pod wodą.

Dlatego walcz, protestuj, zmieniaj świat. Dołącz do aktywistów klimatycznych.

6. Justyna Radzymińska
Fotografka – freelancerka. Członkini Związku Polskich Artystów Fotografików. Laureatka nagród m.in. Grand Prix w Otwartych Mistrzostwach Fotograficznych w Olsztynie w kategorii „Człowiek” w 2009 r. oraz I miejsca w 2010 r. i w 2012 r. Założycielka i właścicielka artystycznego atelier w Warszawie CAMERA WORK STUDIO. Autorka sześciu wystaw indywidualnych oraz trzech fotograficznych projektów społecznych. Miłośniczka portretu i Paryża.

Nowy Jork – wózki w oceanie – fotografia z 2002 roku jakby wieszczyła nadciągającą katastrofę ekologiczną. Odbijające się w oceanie niebo tworzy iluzję eksplozji i symbolizuje rozprzestrzeniający się konsumpcjonizm, który stanie się coraz większym zagrożeniem dla natury.

7. Eliza Różowicz
Architektka krajobrazu, malarka. Przenosi swoje obrazy na tkaniny i szyje z nich stroje sportowe pod marką ,,Róża – odzież jak z obrazka’’, tak aby i w życiu codziennym mogły przynosić innym radość i nadzieję na lepsze jutro.

Jak w Korcu Maku I, obraz zainspirowany pobytem plenerowym na polskiej wsi pod Otwockiem w Dłużewie wraz z Akademią Otwartą Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.
Motyw rozkwitającej w bezmiar łąki przywodzi na myśl Leśmiana, lecz tu zabłąkała się malarka i zostawiła swoje ślady – pędzle w intensywnych barwach, zagubione w trawie, jeszcze mokre po właśnie skończonym malowaniu. Przywabiona obcymi szmerami obserwuje nas wielka jednooka ważka.

Jak w Korcu Maku II to szalona kontynuacja tematu podjętego na pierwszym obrazie, tym razem z większą intensywnością bzyków pszczół.

8. Katarzyna Sienkiewicz
Artystka wizualna i poetka pisząca w językach polskim i białoruskim.

Malarstwo z cyklu „Konserwacja puszczy” ukazuje wybrane fragmenty Puszczy Białowieskiej, w której autorka urodziła się i wychowała. Obrazy malowane są przy użyciu pewnych konserwatorskich technik i sztuczek, prowadzących do uzyskania w polichromii wibrujących, mżących struktur, zbliżonych do pointylizmu, znanych jako punktowanie i topowanie. Malarka poznała je i rozwijała podczas pracy przy renowacji fresków. Przedstawianie Puszczy metodami wywodzącymi się z konserwacji ma porównać dziewiczą, zmieniającą się na naszych oczach przyrodę do zabytkowego dzieła sztuki, a także w pewien sposób ją zachować dla następnych pokoleń.

9. Mariia Snisarenko
Ukraińska artystka zajmująca się ilustracją, grafiką projektową i fotografią. Animatorka kultury – prowadzi warsztaty artystyczne rękodzieło zero waste w Polsce i w Ukrainie. Nominowana w jedenastej edycji Konkursu ART of PACKAGING w Poznaniu (projekt ekologicznego opakowania na wino). Współpracuje z Festiwalem Polskiej Animacji O!PLA (Polska), Rising of Lusitania – AnimaDoc Film Festival (Anglia), StopTrik Festival (Słovenia \ Polska), CRAFT International Animation Festival (Indonesia), ReAnima (Norwegia), Polsko-Rosyjskim festiwalem filmów animowanych DIALOGI (Polska) i innymi.

#śmietniknazarzewie
„Kiedy świat zaczął płonąć, między blokami krążyły wozy policyjne ogłaszające: jesteśmy w stanie pandemii, zostań w domu!. Jedyną interakcją ze światem zewnętrznym pozostało wynoszenie śmieci. Co to za dziwna przyjemność patrzeć na to, co czasem wystawiają ludzie?
Można było obserwować zmieniającą się modę – jednakowe segmenty z czasów PRL wynoszone były na śmieci, a ich miejsce zajmują nowe, jednakowe meble z Ikei. Wystawiano stare, klimatyczne lustra, drewniane okna, wyrzucano „niepłaskie” telewizory. Rzeczy, które mają wartość dla jednych, dla innych nie warte są nic. Szyby i lustra czekały aż podjedzie ciężarówka i zabierze gabaryty. A w ich powierzchniach odbijały się osiedle i bloki, czasem ludzie, którzy przechodzą obok. I ja, jak lokalna wariatka, łapałam swoje odbicie w tych powierzchniach.”

10. Maciej Stępniewski
Twórca audiowizualny. Zajmuje się animacją, projektowaniem i muzyką. Jego filmy były pokazywane na europejskich festiwalach, a albumy wydawane przez lokalne netlabele.

The Ocean That Has Been Calling Me jest projektem stworzonym w Maroku. Składa się z zestawu fotografii i uzupełniającego je albumu muzycznego. Poprzez nieobecność na zdjęciach człowieka i skupienie się na krajobrazach, formach i teksturach marokańskiego wybrzeża autor w anty-antropocentrycznym geście zwraca uwagę na relację naszej cywilizacji z kryzysem klimatycznym, którego skutki są w Maroku bardzo wyraźnie widoczne.

11. Marek Turkot
„Nazywam się Marek Turkot, pochodzę z małej, malowniczej wioski Ołdaki Polonia, położonej na kresach Mazowsza. Od 2001 roku uczęszczam do Środowiskowego Domu Samopomocy w Łomży, gdzie po raz pierwszy zetknąłem się ze swoją prawdziwą pasją – techniką linorytu.
Zainspirowała mnie Pani plastyczka z łomżyńskiego ośrodka, za co wdzięczny jestem jej do dziś. Kiedy narysowałem bukiet polnych kwiatów zebranych na polach wokół mojego domu, zaproponowała bym zamiast na kartce, narysował je na płytce z linoleum. Posłuchałem. Potem była próba rycia matrycy. Kolejna i następna. I tak zaczęła się moja wspaniała przygoda ze sztuką. Po dwóch latach byłem już gotów pokazać swoje prace na zewnątrz.
Od 2003 roku startuję w ogólnopolskich konkursach plastycznych, uczestniczę w warsztatach udoskonalające technikę linorytu. Szczególnie cenię sobie międzynarodowe plenery dla osób niepełnosprawnych, organizowane przez Stowarzyszenie na Rzecz Twórców Niepełnosprawnych NIKE z Białegostoku w Kuklach na Suwalszczyźnie.
Jeżdżę tam każdego roku od 16 lat. Pobyt tam to dla mnie nie tylko sposób na spędzenie wolnego czasu, to przede wszystkim rzadka okazja by skorzystać z konsultacji profesora grafiki, do spotkań z kolegami z całej Polski i spoza jej granic, wymiany doświadczeń, umiejętności. Wyjeżdżam stamtąd bogatszy o wiedzę, wrażenia i niezwykle inspirujące impresje.
Moje wystawy zatytułowałem Moja Wspaniała Przygoda.”

 

 

 

 

logo DKŚ i Syrenka m.st. Warszawylogo DKŚ i Syrenka m.st. Warszawy

Wyrażam zgodę na przetwarzanie danych zgodnie z Polityką prywatności. Jeśli nie wyrażasz zgody, prosimy o wyłącznie cookies w przeglądarce. Więcej →

Zmiany w Polityce Prywatności


Zgodnie z wymogami prawnymi nałożonymi przez Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE, w niniejszym Serwisie obowiązuje nowa Polityka prywatności, w której znajdują się wszystkie informacje dotyczące zbierania, przetwarzania i ochrony danych osobowych użytkowników tego Serwisu.

Przypominamy ponadto, że dla prawidłowego działania serwisu używamy informacji zapisanych w plikach cookies. W ustawieniach przeglądarki internetowej można zmienić ustawienia dotyczące plików cookies.

Jeśli nie wyrażasz zgody na wykorzystywanie cookies w niniejszym Serwisie, prosimy o zmianę ustawień w przeglądarce lub opuszczenie Serwisu.

Polityka prywatności