Tekstualia

Wybierz dział:

Kwartalnik „Tekstualia” to ogólnopolski kwartalnik literacko-naukowy o charakterze interdyscyplinarnym, który ukazuje się od 2005 roku. Redaktor Naczelną pisma jest nieprzerwanie Żaneta Nalewajk-Turecka, dr hab., pracownik naukowy Uniwersytetu Warszawskiego. W piśmie tym łączone są zagadnienia związane z literaturą, sztukami plastycznymi i naukami humanistycznymi. Do zadań, które realizuje należą zarówno popularyzacja wybitnych dzieł literatury, promocja twórców stawiających pierwsze kroki w życiu literackim, jak i prezentacja na kartach periodyku wyników badań prowadzonych przez autorytety naukowe oraz młodych badaczy.

 

Wartość kwartalnika została doceniona przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, dzięki czemu „Tekstualia” otrzymały dotacje w ramach programów operacyjnych „Promocja czytelnictwa” oraz „Literatura i czytelnictwo”. W 2009 roku „Tekstualia” zostały dołączone do listy czasopism punktowanych Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego (decyzja z dnia 16 lipca 2009). Od 2009 roku kwartalnik dołączył do grona partnerów projektu „Review within Review” („Czasopismo w czasopiśmie”), którego partnerami są periodyki literackie i literaturoznawcze publikowane w państwach Europy Środkowej i Południowo-Wschodniej (tj. w krajach grupy wyszehradzkiej – Czechach, Słowacji i na Węgrzech – oraz w Słowenii, Austrii, Rumunii, Serbii, Macedonii, Chorwacji). Czasopismo ukazuje się pod patronatem honorowym Dziekana Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego, prof. dra hab. Zbigniewa Grenia.

 

Czasopismu przyświecają idee:

  • integracji środowisk twórczych oraz naukowych;
  • eksponowania wielu punktów widzenia;
  • podkreślania związków współczesności z tradycją;
  • stwarzania sprzyjających warunków i atmosfery dla dialogu pokoleń.

 

Pismo jest dostępne m.in.:

  • w kawiarni Domu Kultury Śródmieście,
  • w prenumeracie.

 

www.tekstualia.pl
www.facebook.com/tekstualia

Czym zatem jest nadinterpretacja? – szkodliwym ekscesem, popełnionym z rozmysłem (lub nie) nadużyciem względem tekstu, pomyłką, przekłamaniem (jak stwierdziłby choćby Umberto Eco)? Czy może praktyką pozwalającą otworzyć dane dzieło na nowe odczytania, odkryć w nim inne, niebrane wcześniej pod uwagę sensy?

Korzystanie z serwisu oznacza zgodę na korzystanie z plików cookies. Więcej w dziale Polityka prywatności.